Αντιμετώπιση Γρίπης

  • Γρίπη

      Η γρίπη είναι μια κοινή λοίμωξη του ανώτερου ή/και κατώτερου αναπνευστικού με εποχική κατανομή κατά τους χειμερινούς μήνες (στην Ελλάδα από Δεκέμβριο έως Απρίλιο).
      Οφείλεται στους ιούς της γρίπης Α (που συνδέεται με βαρύτερη νόσηση), Β και C (σπάνιος, προκαλεί νόσο σε παιδιά). Είναι γνωστά παθογόνα από την αρχαιότητα. Λόγω αλλαγών στα αντιγόνα (πρωτεΐνες) του ιού που συμβαίνουν περιοδικά, είναι ικανός να προσβάλλει μαζικά πληθυσμούς χωρίς ανοσιακή μνήμη και να προκαλεί έτσι πανδημίες (πιο γνωστή η Ισπανική γρίπη του 1918, τελευταία αυτή του 2009 από τον Η1Ν1). Στις πανδημίες υπολογίζεται ότι προσβάλλεται ακόμα και το 1/3 του συνολικού πληθυσμού.
      Ο τύπος Α διακρίνεται με βάση τις πρωτεΐνες hemagglutinin (Η) και τη νευραμινιδάση (Ν) σε πολλούς υποτύπους, από τους οποίους συνηθέστερα απαντώνται στον άνθρωπο οι Η1Ν1 και Η3Ν2.
      Η άμεση έναρξη θεραπείας στα δύο πρώτα 24ωρα των συμπτωμάτων είναι αυτό που ανακουφίζει τον πάσχοντα, προλαμβάνει τη μετάδοση στους οικείους του και ίσως μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.

    Συμπτώματα

      Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της γρίπης είναι ο υψηλός πυρετός 38 – 40 oC, η κεφαλαλγία (πονοκέφαλος), η έντονη κακουχία και οι μυαλγίες. Ο ασθενής έχει επίσης ρινική συμφόρηση ή καταρροή και βήχα, αυτά όμως δεν είναι συμπτώματα ειδικά για τη γρίπη. Ενίοτε υπάρχουν έμετοι και κοιλιακό άλγος. Συνήθως η νόσος αυτοπεριορίζεται με συνολική διάρκεια συμπτωμάτων περίπου μία εβδομάδα. Ο πυρετός μπορεί να είναι άνω των 39 oC για > 5 ημέρες.  
      Η περίοδος επώασης, δηλαδή το διάστημα από τη μετάδοση του ιού ως την εμφάνιση συμπτωμάτων είναι 1 – 3 ημέρες.

    Μετάδοση

      Αυτή διαρκεί κατά μέσο όρο 5 ημέρες (μπορεί να είναι και περισσότερο). Η λοίμωξη είναι ιδιαίτερα μεταδοτική, κυρίως όσο υπάρχει πυρετός και βήχας – πταρμός (φτέρνισμα). Προσβάλλεται κανείς με την εισπνοή σταγονιδίων από βήχα ή πταρμό πάσχοντα ή με την επαφή (χειραψία) με πάσχοντα. Από επιφάνειες επίσης ο ιός μπορεί να περάσει στα χέρια και από εκεί στο στόμα, μάτια, μύτη.
      Συνεπώς όποιος πάσχει από γρίπη μπορεί να προστατεύσει τους γύρω του βάζοντας το χέρι (ή μια μάσκα) μπροστά στο στόμα ή τη μύτη όταν βήχει ή πταρνίζεται και πλένοντας συχνά τα χέρια του.

    Επιπλοκές

      Η γρίπη είναι αυτοϊώμενη λοίμωξη στις περισσότερες περιπτώσεις. Μπορεί όμως να συνοδεύεται από επιπλοκές, κυρίως στις ευπαθείς ομάδες αλλά και σε υγιείς ενήλικες χωρίς ιστορικό. Η συνηθέστερη είναι η πνευμονία από τον ίδιο τον ιό ή δευτερογενής από μικρόβιο, από τα οποία ξεχωρίζουν ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus) και ο πυογόνος στρεπτόκοκκος (Streptococcus pyogenes). Ο μόνος ασφαλής τρόπος να διακριθεί μια πνευμονία από την απλή γρίπη είναι με ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία θώρακος. Εντούτοις η παράταση του πυρετού μαζί με συμπτώματα όπως δύσπνοια, πόνος στο θώρακα, σκουρόχρωμα πτύελα ή αιμόπτυση πρέπει να εγείρουν την υποψία επιπλοκής και να οδηγήσουν σε εξέταση από ιατρό.
      Σοβαρή επιπλοκή είναι και το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων (ARDS) που μπορεί να οδηγήσει τον ασθενή στη διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
     Από τις σοβαρές επιπλοκές κινδυνεύουν κυρίως ηλικιωμένοι, άτομα με ανοσοκαταστολή, καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα, παχυσαρκία και οι έγκυες γυναίκες (που κινδυνεύουν να αποβάλουν).
      Άλλες επιπλοκές είναι η μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα, ραβδομυόλυση και το σύνδρομο Guillain – Barre.

    Διάγνωση

      Τους επιδημικούς μήνες (Ιανουάριο ως Μάρτιο) η διάγνωση είναι κλινική. Δηλαδή η συμβατή κλινική εικόνα σημαίνει γρίπη μέχρι αποδείξεως του εναντίου και πρέπει να οδηγεί σε άμεση έναρξη θεραπείας όπου ενδείκνυται χωρίς να απαιτείται η εργαστηριακή επιβεβαίωση. Η εργαστηριακή επιβεβαίωση δεν πρέπει να καθυστερεί την έναρξη αγωγής. Αν όμως η ακριβής διάγνωση είναι απαραίτητη, γίνεται με:

    • το ταχύ τεστ σε επίχρισμα από τη μύτη ή το φάρυγγα που ανιχνεύει το αντιγόνο του ιού, διακρίνει μόνο γρίπη Α ή Β, δίδει αποτέλεσμα σε λιγότερο από 30 λεπτά, αλλά έχει πολλά ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα (δηλαδή να μην δείξει γρίπη ενώ υπάρχει)
    • μοριακές τεχνικές (PCR) που γίνονται σε επίχρισμα από το φάρυγγα, δεν έχουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, όμως η απάντηση μπορεί να καθυστερήσει 24 ώρες.

    Θεραπεία

      Είναι ουσιαστικά ο αναστολέας νευραμινιδάσης oseltamivir (Tamiflu). Το Tamiflu έχει αποδειχθεί ότι ελαττώνει κατά 24 – 36 ώρες τη διάρκεια των συμπτωμάτων σε ασθενείς με γρίπη χωρίς επιπλοκές εφόσον το ξεκινήσουν το αργότερο 48 ώρες από την έναρξη της νόσου.  Επίσης βραχύνει τη περίοδο μεταδοτικότητας, καθώς μετά τις 48 ώρες λήψης Tamiflu ο ασθενής δεν μεταδίδει πια. Δεν είναι απόλυτα σαφές αν προλαμβάνει την εμφάνιση επιπλοκών ή την ανάγκη για νοσηλεία, γεγονός είναι όμως ότι αποτελεί το μόνο διαθέσιμο μέσο να αλλάξει κανείς τη πορεία της νόσου.
      Η χρήση του ενδείκνυται απολύτως σε ασθενείς με επιπλοκές της γρίπης (πνευμονία, αναπνευστική ανεπάρκεια) είτε αυτοί εισαχθούν στο νοσοκομείο για νοσηλεία είτε όχι. Στη περίπτωση πνευμονίας χρειάζονται και αντιβιοτικά για επιλοίμωξη από μικρόβια, αφού το Tamiflu έχει μόνο αντιϊική δράση. Το Tamiflu συνιστάται επίσης σε όλους τους ασθενείς που εισάγονται στο νοσοκομείο με γρίπη ή νοσηλεύονται για άλλο λόγο και ΄κολλούν΄γρίπη στο νοσοκομείο. Συνιστάται ακόμα σε όλους τους πάσχοντες όταν αυτοί έρχονται σε επαφή ή συγκατοικούν ή φροντίζουν άτομα με χρόνια νοσήματα, βρέφη, ηλικιωμένους ή ασθενείς με οποιαδήποτε ανοσοκαταστολή.
      Σε ότι αφορά τους ασθενείς με γρίπη χωρίς ιατρικό ιστορικό ή προβλήματα υγείας, η θεραπεία δεν έχει απόλυτη ένδειξη. Μπορεί όμως να δοθεί με τη σύμφωνη γνώμη του ιατρού και του ασθενή ώστε να βραχύνει τη διάρκεια των συμπτωμάτων.
      Η δόση του Tamiflu είναι ένα χάπι των 75 mg ανά 12ωρο για 5 ημέρες. Κύρια παρενέργεια του είναι η ναυτία – έμετοι.

    Πρόληψη

      Κύριο μέσο πρόληψης είναι ο εμβολιασμός, ο οποίος συνιστάται απολύτως σε άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με χρόνια αναπνευστικά ή καρδιολογικά προβλήματα, σακχαρώδη διαβήτη ή άλλη ανοσοκαταστολή. Συνιστάται επίσης σε άτομα υγιή που έρχονται σε επαφή με ευπαθείς ανθρώπους π.χ βρέφη. Οι έγκυες γυναίκες είναι ακόμα ανάγκη να εμβολιάζονται.
      Το εμβόλιο που κυκλοφορεί ενόψει της εποχικής γρίπης περιέχει κάποιους τύπους γρίπης Α (συνήθως ένα στέλεχος Η1Ν1 και ένα στέλεχος Η3Ν2) και Β, εν μέρει βασιζόμενο στα στελέχη της προηγούμενης χρονιάς. Λόγω των αντιγονικών αλλαγών του ιού κάθε χρόνο, είναι πιθανό και έχει παρατηρηθεί να μην καλύπτει απόλυτα τα στελέχη που τελικά κυκλοφορούν στη κοινότητα. Ακόμα κι έτσι όμως παρέχει έστω μερική κάλυψη και τροποποιεί – προς το ηπιότερο – τη πορεία της γρίπης.
      Έτερο μέσο προφύλαξης είναι η λήψη Tamiflu στη μισή δόση (ένα χάπι των 75 mg μία φορά την ημέρα) για να προφυλαχθεί κανείς (να μην ‘κολλήσει’) όταν νοσήσει άτομο στο κοντινό του περιβάλλον. Αυτή η πρακτική συνιστάται ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες, άσχετα αν έχουν εμβολιαστεί ή όχι).

  • Λοιμώξεις Κοινότητας

    Λοιμώξεις της Κοινότητας

    Α. Ουρολοιμώξεις

      Οι ουρολοιμώξεις είναι συχνή επιπλοκή του μακροχρόνιου καθετηριασμού της ουροδόχου κύστης είτε εντός είτε εκτός του νοσοκομείου. Έχει βρεθεί ότι κάθε ουροκαθετήρας αποικίζεται με μικρόβια μετά τις δύο εβδομάδες από τη τοποθέτηση του. Αυτό διαπιστώνεται εύκολα με τη καλλιέργεια ούρων. Εντούτοις, η θετική καλλιέργεια ούρων σε ασθενή με καθετήρα δεν είναι απαραίτητα λόγος για να δοθεί αντιμικροβιακή αγωγή, ούτε για να αφαιρεθεί – αλλαχθεί ο καθετήρας.

      Αντιβιοτικά χρειάζονται μόνο όταν υπάρχουν συμπτώματα που αποδίδονται σε ουρολοίμωξη, δηλαδή υψηλός πυρετός ή διαταραχή του επιπέδου συνείδησης σε ηλικιωμένους. Σε αυτές τις περιπτώσεις χορηγείται ενδοφλέβια αντιμικροβιακή αγωγή για 7 – 14 ημέρες βάσει της καλλιέργειας ούρων και ο καθετήρας αντικαθίσταται με καινούριο.

      Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι πλέον συνιστάται η αλλαγή του καθετήρα μόνον όταν αυτός δεν λειτουργεί ή προκαλέσει ουρολοίμωξη. Αντίθετα η περιοδική αντικατάσταση του καθετήρα δεν συνιστάται πια.

    Β. Γρίπη

      Η γρίπη είναι μια κοινή λοίμωξη του ανώτερου ή/και κατώτερου αναπνευστικού με εποχική κατανομή κατά τους χειμερινούς μήνες (στην Ελλάδα από Δεκέμβριο έως Απρίλιο).

      Οφείλεται στους ιούς της γρίπης Α (που συνδέεται με βαρύτερη νόσηση), Β και C (σπάνιος, προκαλεί νόσο σε παιδιά). Είναι γνωστά παθογόνα από την αρχαιότητα. Λόγω αλλαγών στα αντιγόνα (πρωτεΐνες) του ιού που συμβαίνουν περιοδικά, είναι ικανός να προσβάλλει μαζικά πληθυσμούς χωρίς ανοσιακή μνήμη και να προκαλεί έτσι πανδημίες (πιο γνωστή η Ισπανική γρίπη του 1918, τελευταία αυτή του 2009 από τον Η1Ν1). Στις πανδημίες υπολογίζεται ότι προσβάλλεται ακόμα και το 1/3 του συνολικού πληθυσμού.

      Ο τύπος Α διακρίνεται με βάση τις πρωτεΐνες hemagglutinin (Η) και τη νευραμινιδάση (Ν) σε πολλούς υποτύπους, από τους οποίους συνηθέστερα απαντώνται στον άνθρωπο οι Η1Ν1 και Η3Ν2.

      Η άμεση έναρξη θεραπείας στα δύο πρώτα 24ωρα των συμπτωμάτων είναι αυτό που ανακουφίζει τον πάσχοντα, προλαμβάνει τη μετάδοση στους οικείους του και ίσως μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.

    Συμπτώματα

      Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της γρίπης είναι ο υψηλός πυρετός 38 – 40 oC, η κεφαλαλγία (πονοκέφαλος), η έντονη κακουχία και οι μυαλγίες. Ο ασθενής έχει επίσης ρινική συμφόρηση ή καταρροή και βήχα, αυτά όμως δεν είναι συμπτώματα ειδικά για τη γρίπη. Ενίοτε υπάρχουν έμετοι και κοιλιακό άλγος. Συνήθως η νόσος αυτοπεριορίζεται με συνολική διάρκεια συμπτωμάτων περίπου μία εβδομάδα. Ο πυρετός μπορεί να είναι άνω των 39 oC για > 5 ημέρες.  

    Η περίοδος επώασης, δηλαδή το διάστημα από τη μετάδοση του ιού ως την εμφάνιση συμπτωμάτων είναι 1 – 3 ημέρες.

    Μετάδοση

      Αυτή διαρκεί κατά μέσο όρο 5 ημέρες (μπορεί να είναι και περισσότερο). Η λοίμωξη είναι ιδιαίτερα μεταδοτική, κυρίως όσο υπάρχει πυρετός και βήχας – πταρμός (φτέρνισμα). Προσβάλλεται κανείς με την εισπνοή σταγονιδίων από βήχα ή πταρμό πάσχοντα ή με την επαφή (χειραψία) με πάσχοντα. Από επιφάνειες επίσης ο ιός μπορεί να περάσει στα χέρια και από εκεί στο στόμα, μάτια, μύτη. Συνεπώς όποιος πάσχει από γρίπη μπορεί να προστατεύσει τους γύρω του βάζοντας το χέρι (ή μια μάσκα) μπροστά στο στόμα ή τη μύτη όταν βήχει ή πταρνίζεται και πλένοντας συχνά τα χέρια του.

    Διάγνωση

      Τους επιδημικούς μήνες (Ιανουάριο ως Μάρτιο) η διάγνωση είναι κλινική. Δηλαδή η συμβατή κλινική εικόνα σημαίνει γρίπη μέχρι αποδείξεως του εναντίου και πρέπει να οδηγεί σε άμεση έναρξη θεραπείας όπου ενδείκνυται χωρίς να απαιτείται η εργαστηριακή επιβεβαίωση. Η εργαστηριακή επιβεβαίωση δεν πρέπει να καθυστερεί την έναρξη αγωγής. Αν όμως η ακριβής διάγνωση είναι απαραίτητη, γίνεται με:

    • το ταχύ τεστ σε επίχρισμα από τη μύτη ή το φάρυγγα που ανιχνεύει το αντιγόνο του ιού, διακρίνει μόνο γρίπη Α ή Β, δίδει αποτέλεσμα σε λιγότερο από 30 λεπτά, αλλά έχει πολλά ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα (δηλαδή να μην δείξει γρίπη ενώ υπάρχει) και
    • μοριακές τεχνικές (PCR) που γίνονται σε επίχρισμα από το φάρυγγα, δεν έχουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, όμως η απάντηση μπορεί να καθυστερήσει 24 ώρες.

    Θεραπεία

      Είναι ουσιαστικά ο αναστολέας νευραμινιδάσης oseltamivir (Tamiflu). Το Tamiflu έχει αποδειχθεί ότι ελαττώνει κατά 24 – 36 ώρες τη διάρκεια των συμπτωμάτων σε ασθενείς με γρίπη χωρίς επιπλοκές εφόσον το ξεκινήσουν το αργότερο 48 ώρες από την έναρξη της νόσου.  Επίσης βραχύνει τη περίοδο μεταδοτικότητας, καθώς μετά τις 48 ώρες λήψης Tamiflu ο ασθενής δεν μεταδίδει πια. Δεν είναι απόλυτα σαφές αν προλαμβάνει την εμφάνιση επιπλοκών ή την ανάγκη για νοσηλεία, γεγονός είναι όμως ότι αποτελεί το μόνο διαθέσιμο μέσο να αλλάξει κανείς τη πορεία της νόσου.

      Η χρήση του ενδείκνυται απολύτως σε ασθενείς με επιπλοκές της γρίπης (πνευμονία, αναπνευστική ανεπάρκεια) είτε αυτοί εισαχθούν στο νοσοκομείο για νοσηλεία είτε όχι. Στη περίπτωση πνευμονίας χρειάζονται και αντιβιοτικά για επιλοίμωξη από μικρόβια, αφού το Tamiflu έχει μόνο αντιϊκή δράση. Το Tamiflu συνιστάται επίσης σε όλους τους ασθενείς που εισάγονται στο νοσοκομείο με γρίπη ή νοσηλεύονται για άλλο λόγο και ΄κολλούν΄γρίπη στο νοσοκομείο. Συνιστάται ακόμα σε όλους τους πάσχοντες όταν αυτοί έρχονται σε επαφή ή συγκατοικούν ή φροντίζουν άτομα με χρόνια νοσήματα, βρέφη, ηλικιωμένους ή ασθενείς με οποιαδήποτε ανοσοκαταστολή.

      Σε ότι αφορά τους ασθενείς με γρίπη χωρίς ιατρικό ιστορικό ή προβλήματα υγείας, η θεραπεία δεν έχει απόλυτη ένδειξη. Μπορεί όμως να δοθεί με τη σύμφωνη γνώμη του ιατρού και του ασθενή ώστε να βραχύνει τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Η δόση του Tamiflu είναι ένα χάπι των 75 mg ανά 12ωρο για 5 ημέρες. Κύρια παρενέργεια του είναι η ναυτία – έμετοι.

    Πρόληψη

      Κύριο μέσο πρόληψης είναι ο εμβολιασμός, ο οποίος συνιστάται απολύτως σε άτομα άνω των 65 ετών και άτομα με χρόνια αναπνευστικά ή καρδιολογικά προβλήματα, σακχαρώδη διαβήτη ή άλλη ανοσοκαταστολή. Συνιστάται επίσης σε άτομα υγιή που έρχονται σε επαφή με ευπαθείς ανθρώπους π.χ βρέφη. Οι έγκυες γυναίκες είναι ακόμα ανάγκη να εμβολιάζονται.

      Το εμβόλιο που κυκλοφορεί ενόψει της εποχικής γρίπης περιέχει κάποιους τύπους γρίπης Α (συνήθως ένα στέλεχος Η1Ν1 και ένα στέλεχος Η3Ν2) και Β, εν μέρει βασιζόμενο στα στελέχη της προηγούμενης χρονιάς. Λόγω των αντιγονικών αλλαγών του ιού κάθε χρόνο, είναι πιθανό και έχει παρατηρηθεί να μην καλύπτει απόλυτα τα στελέχη που τελικά κυκλοφορούν στη κοινότητα. Ακόμα κι έτσι όμως παρέχει έστω μερική κάλυψη και τροποποιεί – προς το ηπιότερο – τη πορεία της γρίπης.

      Έτερο μέσο προφύλαξης είναι η λήψη Tamiflu στη μισή δόση (ένα χάπι των 75 mg μία φορά την ημέρα) για να προφυλαχθεί κανείς (να μην ‘κολλήσει’) όταν νοσήσει άτομο στο κοντινό του περιβάλλον. Αυτή η πρακτική συνιστάται ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες, άσχετα αν έχουν εμβολιαστεί ή όχι).

     

  • Πρόληψη κρυολογήματος και γρίπης στους ηλικιωμένους

     

      Ένα κρυολόγημα ή γρίπη μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες καταστάσεις σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, επειδή υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν επιπλοκές απειλητικές για τη ζωή τους.

      Τα κρυολογήματα και η γρίπη είναι μεταδοτικές ιογενείς ασθένειες που εξαπλώνονται κυρίως με την απελευθέρωση ιικών σωματιδίων όταν ένα άτομο με τον ιό βήχει η φτερνίζεται. Οι ασθένειες μπορούν επίσης να μεταδοθούν αν αγγίξει κανείς ένα μολυσμένο αντικείμενο και στη συνέχεια μεταφέρει τα μικρόβια στα μάτια τη μύτη ή το στόμα του. Είναι σημαντικό σε ό,τι αφορά τους ηλικιωμένους να παίρνονται προληπτικά μέτρα για να μην αρρωσταίνουν γιατί οι θεραπευτικές επιλογές τους είναι περιορισμένες. Αν μάλιστα εμφανιστούν επιπλοκές είναι απαραίτητο για τον ηλικιωμένο να νοσηλευτεί.

  • Προφίλ

    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

    ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

    ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

    Υπηκοότητα: Ελληνική

    Διεύθυνση Ιατρείου: Λ. Βασιλίσσης Σοφίας 121, Αθήνα 11521

    Τηλ: 2106448280

    Κινητό: 6944697226, 6974301145

    Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


    ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ

    ΕΙΔΙΚΟΣ ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ - ΛΟΙΜΩΞΙΟΛΟΓΟΣ

    ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΡΓΑΣΙΑ


    ΠΡΟΥΠΗΡΕΣΙΑ

    • Αύγ. 2012 – Ιαν. 2014: Εξωτερικός Συνεργάτης Ε Παθολογικού Τμήματος – Μονάδας Λοιμώξεων
      ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕ
      ΛΙΣΜΟΣ» για το ΕΣΠΑ «Πρόγραμμα για τον HIV σε ευάλωτους πληθυσμούς».

    • Σεπ 2010 – Σεπ 2016: Εμμισθος Ιατρός ΔΘΚΑ «Υγεία» ως Εφημερεύων Ιατρός.

    • Μάϊος 2012: Τίτλος Εξειδίκευσης στις Λοιμώξεις.

    • Ιαν. 2010 – Ιαν. 2012: Εξειδίκευση στις Λοιμώξεις ,Ε Παθολογικό Τμήμα, Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων
      Δ/ντής: Καθ. Αθ. Σκουτέλης - ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».

    • Μάϊος 2009: Τίτλος Ειδικότητας Παθολογίας (Νομαρχία Αθηνών)

    • Μάϊος 2006 – Φεβ 2009: Ειδικότητα Παθολογίας, Ε Παθολογικό Τμήμα
      Δ/ντής: Καθ. Αθ. Σκουτέλης - ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ»
      .

    • Μάϊος 2003 – Μάρτιος 2005: Ειδικότητα Παθολογίας, Β Παθολογικό Τμήμα
      Δ/ντρια: Ελ. Κοτταρίδη - Γ.Ν Καλαμάτας
      .

    • Φεβ 2002 – Απρ 2002: Στρατιωτική Θητεία ως Ιατρός Μονάδας.

    • Ιαν 2001 – Ιαν 2002: Υπηρεσία Υπαίθρου στο Κ.Υ Σκοπέλου.


    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

    • Σεπ 1994 – Ιουλ 2000: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
      Βαθμός Πτυχίου: Λίαν Καλώς


    ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

    • 1st Workshop on Pharmacokinetic/Pharmacodynamic Modeling, Δεκ 2009.
    • Παρακολούθηση της δραστηριότητας της Μεταβολικής Κλινικής του Τμήματος Λοιμωδών Νόσων του Πανεπιστημίου της Μόντενα(Καθ. G. Guaraldi), Οκτ 2010.

    • ESCMID Training Course on Hospital Epidemiology and Infection Control, Σεπ 2011.

    ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ

    1. Συν-ερευνητής ICE (International Collaboration Endocarditis, Duke University).
    2. Συν-ερευνητής κλινικής δοκιμής ΝΕΑΤ – ANRS.


    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

    1. Άσηπτη Μηνιγγίτιδα σε Πρωτολοίμωξη HIV. Ελληνικά Αρχεία AIDS, 2007, 15 (3): 134, Σεπ – Οκτ 2007.

    2. Early alterations of the innate and adaptive immune statuses in sepsis according to the type of underlying infection. Crit Care. 2010;14(3):R96.

    3. An outbreak of hemodialysis catheter-related bacteremia with sepsis caused by Streptococcus agalactiae in a hemodialysis unit. Int J Infect Dis. 2010 May;14(5):e418-22. Epub 2009 Nov 6.

    4. In-hospital and 1-year mortality in patients undergoing early surgery for prosthetic valve endocarditis. JAMA Intern Med. 2013 Sep 9;173(16):1495-504. doi: 10.1001/jamainternmed.2013.8203.

    5. Determination of colistin A and colistin B in human plasma by UPLC-ESI high resolution tandem MS: application to a pharmacokinetic study. J Pharm Biomed Anal. 2013 Sep;83:228-36. doi: 10.1016/j.jpba.2013.05.008. Epub 2013 May 16.

    6. Mechanisms responsible for imipenem resistance among Pseudomonas aeruginosa clinical isolates exposed to imipenem concentrations within the mutant selection window. Diagn Microbiol Infect Dis. 2017 Jul; 88(3):276-281.


    7. Validated Risk Score for Predicting 6-Month Mortality in Infective Endocarditis.
      Park LP, Chu VH, Peterson G, Skoutelis A, Lejko-Zupa T, Bouza E, Tattevin P, Habib G, Tan R, Gonzalez J, Altclas J, Edathodu J, Fortes CQ, Siciliano RF, Pachirat O, Kanj S, Wang A; International Collaboration on Endocarditis (ICE) Investigators.
      J Am Heart Assoc. 2016 Apr 18;5(4):e003016. doi: 10.1161/JAHA.115.003016.

    8. Mechanisms responsible for imipenem resistance among Pseudomonas aeruginosa clinical isolates exposed to imipenem concentrations within the mutant selection window. Diagn Microbiol Infect Dis. 2017 Jul; 88(3):276-281.

    OMIΛΙΕΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

    1. Το πρόβλημα της Αντοχής σήμερα. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2010.

    2. Φυματίωση: το νέο πρόσωπο μιας παλαιάς ασθένειας. Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο 2011.

    3. Ασυνήθιστες εκδηλώσεις συνήθων λοιμώξεων. Πανελλήνιο Συνέδριο Εταιρείας Λοιμώξεων 2013.

    4. Πρόγνωση Συλλοίμωξης HIV / HCV. 1η Πανελλήνια Συνάντηση AIDS – Ηπατιτίδων, Σεπτέμβριος 2013.

    5. Συλλοίμωξη HIV / HCV: Πρόγνωση. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2013.

    6. HIV και Πρωτοβάθμια Περίθαλψη: Ηπατίτιδες και AIDS. Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο 2014.

    7. Φυσική ιστορία HIV/HBV και HIV/HCV. 2Η Πανελλήνια Συνάντηση AIDS – Ηπατιτίδων, Σεπτέμβριος 2014.

    8. Συλλοίμωξη HIV/HCV. Σεμινάριο EEMAA για την HIV λοίμωξη, Σεπτέμβριος 2014.

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

    1. Σχετιζόμενα με το AIDS Λεμφοϋπερπλαστικά Νοσήματα. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2008.

    2. Βασικά χαρακτηριστικά 46 ασθενών Χρηστών Ενδοφλεβίως Ναρκωτικών (ΧΕΝ) κατά την εμφάνισή τους στη Μονάδα Λοιμώξεων του Ευαγγελισμού μετά τη διάγνωση της HIV λοίμωξης. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2011.

    3. Μεταλλάξεις Αντοχής του HIV Σε Πληθυσμό 85 ART-Naive Χρηστών Ενδοφλεβίως Ναρκωτικών (ΧΕΝ). Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2012.

    4. Διάγνωση Νευροενδοκρινικού Καρκινώματος του Δέρματος Merkel Cell Carcinoma (MCC) σε HIV Θετικό Ασθενή. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2012.

    5. Αποτελεσματικότητα της Θεραπείας της Ηπατίτιδας C σε 15 ασθενείς με Συλλοίμωξη HIV/HCV. 1η Πανελλήνια Συνάντηση AIDS – Ηπατιτίδων, Σεπτέμβριος 2013.

    6. Επίδραση του γονοτύπου HCV στη συλλοίμωξη HIV/HCV. Πανελλήνιο Συνέδριο AIDS 2013.


    7. The effect of different colistin treatment regimens on nephrotoxicty. ECCMID 2018.

    ΑΛΛΑ

    • Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών.

    • Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης και Αντιμετώπισης του AIDS.

    • Μέλος τη Ευρωπαϊκής Εταιρείας AIDS.

    ΓΛΩΣΣΕΣ

    • Αγγλικά: Lower Certificate

    • Γαλλικά: Sorbonne 2

  • Υπηρεσίες

    Οι υπηρεσίες του ιατρείου περιλαμβάνουν:

    • Αντιμετώπιση Οξέων Λοιμώξεων (Γρίπη - Πνευμονία, Ουρολοιμώξεις) στο Ιατρείο ή στο νοσοκομείο Υγεία αν χρήζουν νοσηλείας.
    • Αντιμετώπιση χρονίων λοιμώξεων (HIV, Ηπατίτιδες, Οστεομυελίτιδα).

    • Αντιμετώπιση περιστατικών που χρήζουν νοσηλεία στο 'Υγεία'.

    • Αντιμετώπιση Νοσοκομειακών Λοιμώξεων (Πνευμονίες, Μολύνσεις Αίματος, Ουρολοιμώξεις, Χειρουργικές Λοιμώξεις) στο νοσοκομείο Υγεία.

    • HIV , Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα, Ηπατίτιδα.

    • Παθολογικά περιστατικά.

    • Αντιμετώπιση οξέων περιστατικών (παθολογικά περιστατικά, επιφανειακά/θλαστικά τραύματα, απορρύθμιση χρονίων νοσημάτων κλπ.).

    • Διαχείριση χρόνιων νοσημάτων (αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, υπερλιπιδαιμία κλπ.).

    • Εμβολιασμοί

    • Ιατρικές βεβαιώσεις για σχολεία (ΑΔΥΜ) / γυμναστήρια / κολυμβητήρια.

    • Πιστοποίηση για ηλεκτρονική συνταγογράφηση στον ΕΟΠΥΥ και παραπεμπτικά εξετάσεων.

    • Κατ’ οίκον επισκέψεις.

    • Λοιμώξεις Κύησης - Προγεννητικός έλεγχος

    • Περιοδικός προληπτικός έλεγχος ανά φύλο/ηλικία :

        Η Προληπτική Ιατρική έχει  κύριο σκοπό την προφύλαξη του ανθρώπου από τα διάφορα νοσήματα. Στην πρωτογενή πρόληψη οφείλεται η καταπολέμηση σοβαρών λοιμωδών νόσων με την χρήση εμβολιασμών. Η δευτερογενής πρόληψη περιλαμβάνει προληπτικά check up και έχει ως στόχο την πρώιμη διάγνωση νοσημάτων για την έγκαιρη έναρξη θεραπείας ή μέτρων αποφυγής τους αν δεν έχουν καν εκδηλωθεί. Η τριτογενής πρόληψη τέλος προσπαθεί να μειώσει επιπλοκές και τη σοβαρότητα των συνεπειών μιας πάθησης, να αυξήσει το προσδόκιμο επιβίωσης και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής.

        Η ανά τακτά χρονικά διαστήματα προληπτική εκτίμηση της υγείας ενός ανθρώπου είναι βασική μέθοδος πρόληψης, αναφέρεται συχνά ως τσεκάπ, σωστότερα όμως ως περιοδικός προληπτικός έλεγχος. Ο έλεγχος αυτός αποτελεί θεμελιώδη ιατρική πρακτική εδώ και δεκαετίες και αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες ιατρικών επισκέψεων.

        Στόχος του περιοδικού προληπτικού ελέγχου στους ασυμπτωματικούς ενηλίκους είναι η πρόληψη της νοσηρότητας και της θνησιμότητας. Αυτό γίνεται αφενός με τον προσδιορισμό των παραγόντων κινδύνου και την προσπάθεια εξάλειψης των τροποποιήσιμων εξ αυτών, μέσω παρεμβάσεων στον τρόπο ζωής και μέσω της ενδεδειγμένης θεραπευτικής αντιμετώπισης.

        Ο Προληπτικός Έλεγχος περιλαμβάνει λήψη ιατρικού ιστορικού, κλινική εξέταση και τέλος εργαστηριακές εξετάσεις που ελέγχουν με τρόπο αξιόπιστο τη συνολική κατάσταση της υγείας και ειδικότερα των ζωτικών οργάνων.

      Α. Λήψη Ιατρικού Ιστορικού

        Το ιατρικό ιστορικό είναι το μονοπάτι για τη προσέγγιση μιας υποκείμενης ασυμπτωματικής νόσου. Να ξέρετε πάντα, όταν ανοίγεστε στον γιατρό σας, τότε έμμεσα του λέτε τι έχετε.

      Β. Κλινική Εξέταση

        Ο κλινικός έλεγχος, στον οποίο σας υποβάλλει ο κλινικός Ιατρός σας, βασίζεται κυρίως στην πληροφόρηση που του δώσατε από το ιατρικό ιστορικό. Για το λόγο αυτό με δυσκολία θα ανιχνεύσει υποκείμενες παθήσεις χωρίς συμπτώματα και χωρίς σωστή πληροφόρηση. Η κλινική εξέταση αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα κάθε ολοκληρωμένου Προληπτικού Ελέγχου.

      Γ. Εργαστηριακές Εξετάσεις

        Περιλαμβάνει όλες εκείνες τις εργαστηριακές εξετάσεις, που ελέγχουν με τρόπο αξιόπιστο τη συνολική κατάσταση της υγείας και ειδικότερα των ζωτικών οργάνων. Ο κλινικός ιατρός είναι αυτός που θα κρίνει ποια παρακλινική εξέταση πρέπει να κάνετε για να έχει μια ολοκληρωμένη άποψη για την κατάσταση της υγείας σας και να σας προφυλάξει από μελλοντικούς κινδύνους.


Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies  για την βελτίωση της περιήγησής σας. Η επιχείρηση συμμορφώνεται με τον GDPR.